Harre - 06/06/2004

Om zijn eigen fietsmerk te promoten had mijn fietsboer (filip sport) een "Xesco meeting day" georganizeerd te Harre, op zo'n 15 km van La Roche. Je kon er tochten rijden van 20, 35 en 60 km en achteraf stond er een barbeque op het menu. We kiezen natuurlijk voor de langste afstand. Vermits Claudia ook meerijdt moet het parcours worden afgelegd op een toeristentempo (voor mij dan toch).

We vertrekken onmiddellijk off-road met een korte klim op een breed grindpad, onmiddellijk gevolgd door een stevige stenige afdaling. Amai, dat begint hier wel goed zeg! Beneden draait het plots links in een kei-dondere tunnel waar een reeks kaarsen links en rechts de weg leiden. Bangelijk want je ziet enkel het licht aan het einde van de tunnel en de kaarsen. De ondergrond ... tja, die moet je dus gewoon beleven want je ziet absoluut niet wat er hier ligt. We zitten nog geen 2 kilometer ver en dit is dus al dik in orde.

We biken nu in een mooi dennebos en het gaat bij tijd en wijl stevig omhoog. De ondergrond is hier en daar zompig door de regen van de voorbije dagen en af en toe liggen er grote plassen op het pad. Het blijft een hele tijd omhoog gaan op een breed bospad tot we afdalen en een rivierdoorsteek voor de wielen geschoven krijgen. Blijkbaar hebben we een pijltje gemist want plots zien we een biker terugkeren die zegt dat er geen pijltjes meer staan. Even terug dan maar en inderdaad, we hebben een afslag links gemist.

Bospaden en veldwegen wisselen elkaar continue af en het gaat voortdurend omhoog en omlaag. De klimmen zijn niet extreem steil maar worden bemoeilijkt door modderstroken en glibberige stenen.

Na zo'n dikke 26 kilometer volgt de bevoorrading. Veel is er niet te krijgen: sportdrank en powerbars. Soit, voor 2 euro moet je ook niet al te veel verwachten (we hadden voldoende proviand voorzien) en aan de meet is er de barbeque die wacht. We rijden even door een weide en het gaat plots zeer steil links omhoog. Hier moet iedereen van de fiets een een stukje klauteren tot het hogergelegen pad. Bij het riviertje verder volgt dan de splitsing tussen de tocht van 35 en 60 km.

We krijgen nu toch wel een aantal zwaardere stroken in het bos. De klimmetjes worden steiler en glibberig en en ook de afdalingen liggen er soms moeilijk berijdbaar bij. In het bos zijn de paden immers nog vaak modderig en waterig. Op de veldwegen ertussen gaat het makkelijker omdat die er allemaal droog bijliggen.

Na zo'n 45 km wacht ik op een bospad op Claudia en ondertussen wordt ik bijgehaald door Serge van het BMS forum. Hij rijdt al meer dan een uur alleen en is content van nog eens iemand te zien. Als je alleen rijdt kan ik me inderdaad voorstellen dat je je hier aan het einde van de wereld waant. Ik rijd een kort stuk met Serge samen maar moet dan opnieuw wachten op Claudia die achterop is geraakt. Serge rijdt alleen verder.

Er volgen nog een paar schitterende stukjes. Eerst biken we door een stuk zompig grasland om wat verder links te draaien op een paadje tussen het struikgewas en de bloeiende brem. Enfin, paadje is een groot woord want veel "pad" is er hier hier te zien. Claudia vraagt zich af of we hier wel goed zitten maar de pijltjes staan hier zeer duidelijk.

We worden nog getrakteerd op enkele bijzonder lange klimmen, o.a. een stenige klim die ik me nog herinner van enkele weken geleden uit de LCMT. Toen lag het er droog bij en kon je al moeilijk fietsen maar nu, met de glibberige stenen, is het nog heel wat moeilijker want het achterwiel slipt continue weg.

Op de hogergelegen stukken is het bos vaak gekapt en ligt er dikwijls verhakkeld hout op de bos- en grindpaden. Er volgt een lange en zeer moeilijke afdaling: steil, grote losliggende stenen, groeven en gleuven in het pad, grote stukken hout die het fietsen belemmeren, alles overgoten door een laagje modder en water. Onmiddellijk daarna volgen we een schitterend bospad in het naaldwoud met veel wortels.

Nabij Fayhe fietsen we tussen de weilanden op veldwegen om daarna het laatste stuk van deze tocht aan te vatten doorheen het bos.

Na zo'n 60 km krijgen we opnieuw een klim doorheen het bos. Links en rechts kruisen we een hele reeks "prive" wegen en we veronderstellen dan maar dat het rechtdoor is alhoewel de bepijling even weg is. We vervolgen met een singletrack langsheen de bosrand onmiddellijk gevolgd door weer een lange klim op een breder pad die eindigt op een asfaltweg.

Hier is opnieuw geen pijltje te zien en we volgen dan maar het asfalt gedurende een kilometer of twee om terug in het dorpje Harre te arriveren waar we plots terug de pijltjes zien hangen. Er staat nu 60 km op de teller maar wie dacht dat het nu gedaan zou zijn heeft zich vergist. Via een aantal veldwegen en een finale bosklim maken we nog een grote ronde rondom het dorp om uiteindelijk te arriveren aan de "Ranch San Diego" waar s'morgens het startschot werd gegeven.

Achteraf tijdens de barbeque slaan we nog een praatje met Serge en Stivo van het BMS forum. Beiden vonden het ook een relatief zwaar parcours. Filip komt nog vragen hoe het geweest is en ik kan maar met 1 woord antwoorden: schitterend! Filip Sport weet naast fietsen verkopen/herstellen ook heel goed wat een mountainbiker qua parcours nodig heeft.

Conclusie: Een technisch moeilijke tocht, met bijzonder weinig asfalt en met een aantal mooie maar verraderlijke afdalingen. De modder op het parcours maakte het soms zwaar. Maar op zich een schitterende tocht in een prachtige streek. Dit parcours was duidelijk uitgetekend door mensen die de streek zeer goed kennen want er waren toch een aantal paadjes in deze tocht die je normaliter misschien toch niet zou zijn ingereden.

Statistiek: 64.26 km, 1600 hm, steilste helling: 20%, steilste afdaling: 25%.

Fotos van Philip Rademakers op: http://philip-rademakers.fotopic.net/c203716.html

Hoi Filip,
Heb mij fantastisch geamuseerd op het uitgezette parcours,magnifieke omgeving en heel toffe sfeer onder de bikers. Bedankt trouwens voor de goede zorgen die ik kreeg na de problemen met mijn knie. Ik denk dat het gewoon overbelasting was na een maand van zeer weinig training want vandaag had ik er nog amper last van. De barbecue was heerlijk en de blanchkes smaakten ook. Enkele fotootjes in bijlage.
Groetjes en proficiat aan heel Uw team voor de perfecte organisatie en het vriendelijke onthaal.
Stivo

Fotos van Steve Van Den Hemel op: http://stivo.fotopic.net/c200595.html

COMMENTAREN

Hallo Filip,
Iedereen vond het een schitterende dag. Bedankt voor de goede zorgen !
Vriendelijke groeten,
Yvan

Hi Filip,
Genoten hebben we zeker (sommige lichaamsonderdelen leveren daar nu bewijzen van!) en daarom ook jullie bedankt voor de sfeer, het parcour, de mooie uitzichten in het parcour en de perfekte organisatie. Volgende keer zijn we er zeker bij en brengen we hopelijk nog meer masochisten mee!
Groetjes!
Gunter

Bonjour Filip,
C'était vraiment super ! Nous avons passé une très bonne journée. Vivement la prochaine fois et encore merci pour tout.
Jean-Louis et Laurence

Filip,
Voor een paar van mijn kameraden was het te zwaar , omdat ze dit soort parcours niet gewoon zijn.
Dit maakt de uitdaging des te groter om volgend jaar terug te komen en beter te doen. Voor mezelf was het net haalbaar en 't was een geweldige tocht met prachtige klim's en afdalingen om nooit te vergeten. BBQ was ook in orde!! Bij leven en welzijn komen we volgend jaar zeker terug, we kunnen er een jaarlijkse traditie van maken.
Groeten,
Geert Sweeck

Bravo pour ce Meeting-day. Mes jambes et tout mon squelette en gardent un souvenir inoubliable. Pour un bapteme, ce fut un bapteme!  Mais est-ce vraiment de mon age? Quoiqu'il en soit je m'inscris deja pour l'annee prochaine,mais a une condition: qu'il n'y ait plus de tunnel!
Bien amicalement.
Madeleine

Encore merci pour la rando de dimanche c'était super bien organisé, fléché et ensoleillé... que fallait- il de plus pour passer un grand moment de bonheur??
Eric

FOTO'S

www.xescobikes.com